Bhagavad Gita 2.29

आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनमाश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः।आश्चर्यवच्चैनमन्यः श्रृणोतिश्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥२.२९॥

āścaryavatpaśyati kaścidenamāścaryavadvadati tathaiva cānyaḥāścaryavaccainamanyaḥ śrṛṇotiśrutvāpyenaṃ veda na caiva kaścit

One sees this (the Self) as a wonder; another speaks of it as a wonder; another hears of it as a wonder; yet, having heard, none understands it at all.

गीता